فیلم «خوب، بد، جلف»

فیلم «خوب، بد، جلف»
فیلم3: خوب،بد،جلف (پیمان قاسمخانی)

در تعریف طنز آورده اند “طنز یعنی گریه کردن قاه قاه، طنز یعنی خندیدن آه آه”، ژانر طنز در سینمای ایران از مرز نیاز گذشته و به یک ضرورت اجتماعی تبدیل شده ، مخاطب امروز تشنه فضای شاد و طنازی است که بتواند در آن فارغ از دغدغه هایش دقایقی بخندد.  این ها را گفتم که فکر نکنید با طنز خصومتی دارم، برعکس از طرفداران پر و پا قرص طنز خوبم. با این مقدمه  اگر فکر می کنید نمی توان از همه چیز گفت و هیچ حرف حسابی نزد “خوب، بد، جلف” را ببینید، این فیلم مصداق عینی پرگویی و هذیان آدم های امروز است، هر چیزی که به ذهنتان می رسد از اعتیاد و فوتبال و فضای مجازی و تضاد طبقاتی و … گرفته تا پلیس بازی و فیلم هندی و فساد و … در لابه لای فضاهای این فیلم گنجانده یا بهتر بگویم “چپانده” شده. فیلمی کاملا گیشه ای، از همان هایی که به راحتی رکورددار فروش خواهد شد. تکرار بازی “پژمان جمشیدی” و “سام درخشانی” سریال تلویزیونی  پژمان و اضافه شدن “حمید فرخ نژاد” ترکیب سه نفره ای ساخته که با تکه پرانی و ادا و اطوارهای فان حسابی می خنداند اما اگر توقع تان از مدیوم سینما چیزی بیش از خنداندن است پیمان قاسمخانی هم  ناامیدتان می کند.  به نظر می رسد قاسمخانی با بازی دادن بی دلیل مجید مظفری ، امیر مهدی ژوله ، رضا رویگری، بهاره راهنما و … و ورود کاراکترهای پی در پی بیشتر به دنبال ادای دین به شخصیت های محبوبش بوده تا حرکت در مسیر داستان. او از باهوش ترین های سینماست و احتمالا خودش هم از جدی گرفته شدن فیلمش از سوی داوران جشنواره غافلگیر شده، اگر به طرفدارهای فیلم بر نمی خورد معتقدم خوب،بد،جلف نه به دلیل محتوای طنز بلکه به دلیل پرداخت شتابزده و ساده انگاری هنری ، فاقد پارامترهای حضور در بخش سودای سیمرغ جدی ترین رقابت سینمایی کشور است.

#جشنوارهفیلمفجر #خوببدجلف #پیمانقاسمخانی #پژمانجمشیدی #سامدرخشانی #حمیدفرخنژاد #فیلم #سینما #جشنوارهفیلمفجر95 #سیوپنجمینجشنوارهفیلمفجر #سعیده_آرین