از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم

«از دو که حرف می زنم از چه حرف می زنم»

مخاطب کتاب های نویسنده های ژاپنی نیستم ، یادم نمیاد کتابی از شرق آسیا جذب ام کرده باشه “هاروکی موراکامی” هم از این قاعده مستثنی نیست. با وجود ترجمه های خوب و استقبال مردم از نوشته های این نویسنده احساس می کنم در دنیایی دور از من روایت شده اند. برخلاف عادتم کتاب هاش رو نیمه کاره رها می کنم و دیگه هیچوقت سر وقتشون نمی رم. مثلاً همین کتاب “وقتی از دو حرف می زنم از چه حرف می زنم” روایت کشدار و مفصلی از تمرینات دو و آمادگی جسمانی برای مسابقات ماراتن یک نویسنده است. ممارست به خرج دادم یک ماه درگیرش بودم تا بالاخره تمام شد و من رو با یک “خب که چی؟” بزرگ تنها گذاشت!  یک روایت نیمه جان کاملاً شخصی فاقد کشش داستانی و مملو از تکرار. همزمان با خوندن این کتاب دوچرخه سواری رو تجربه می کنم و برام جالب بود که من و نویسنده هر دو در تلاشیم که رکوردهای روزانمون رو افزایش بدیم و هر روز بیشتر از روز قبل بدویم و رکاب بزنیم اما حتی این هم برایم کافی نبود.  تعداد چاپ این کتاب مشخص می کنه که “هاروکی موراکامی” نویسنده پرطرفداری در ایرانه، اگر خوانش آثار و درک و دریافتش دستورالعمل خاصی برای تجربه لذت بیشتر داره با من در میون بگذارید. لطفا تک خون نباشید 😉 ممنونم. .

#هاروکیموراکامی #کتاب #پنجشنبههایکتاب #وقتیاز دوحرفمیزنمازچهحرف_میزنم #مطالعه