بیا با جغدها درباره ی دیابت تحقیق کنیم

«بیا با جغدها درباره ی دیابت تحقیق کنیم»
… کاری در دانشگاه پیدا کردم، برای کلاس نقاشی مدل زنده شدم. لخت نمی شدم، حتا پیراهنم را در نمی آوردم، با حیاتر از این حرف ها بودم، برای همین زیاد صدایم نمی کردند. چون لباس تنم بود معلم، زنی به اسم سوزان به من می گفت تا با لباس های متنوع سر کلاس بروم، رنگ ها هر چقدر بی ربط تر، بهتر. می گفت “کلاه یادت نره”
وقتی مثل سنگ بی حرکت جلو دانشجوها نشسته بودم فکرم فقط می رفت طرف پول… بخشی از کتاب “بیا با جغدها درباره دیابت تحقیق کنیم” از طنز نویس مورد علاقه ام “دیوید سداریس”… خیلی قلم و طنز ظریفش رو دوست دارم 🙂