نقدی بر سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر

«نقدی بر سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر»

سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر در میان هیاهو، اعتراضات و تحریم های بی سابقه هنرمندان سینما روز پنجشنبه ۲۱ بهمن با معرفی نفرات برتر به کار خود پایان داد به عنوان یکی از مخاطبین پیگیر ( 😉 )فیلم ها و حواشی چند نکته برایم جذاب بود:
۱. پس از اعلام کاندیداتورهای جشنواره تقریبا همه فیلم های حاضر معترض و مدعی کاندیداتوری بودند، گذشته از کج سلیقگی هیات داوران ریشه اصلی این هجمه را در رقابت نزدیک فیلم های بد، متوسط و معمولی می دانم، حضور ۳۰ فیلم در ژانرهای مختلف و با شرایط فنی مشابه هر فیلمسازی را در مقام معترض قرار می دهد، دقیق تر بگویم، کارگردان اثرش را در رقابتی سطح پایین برتر از دیگران می بیند. در صورت جدیت و فیلتر داوران در گزینش آثار بخش سودای سیمرغ بخش قابل توجهی از اعتراضات در همان مرحله پاسخ داده می شد، هر چند انتخاب میان بد و بدتر کار راحتی نیست در این جشنواره فیلم هایی در این بخش پذیرفته شده اند که به هیچ وجه در حد و اندازه های این رقابت نبودند.
۲. این عبارت”سیمرغ کیلویی چند؟” تعارف و خود دلداری ای بیش نیست، فجر جدی ترین فستیوال سینمایی کشور است و هر فیلمسازی آرزوی برنده شدنش را دارد، پس چه شده که لیلا حاتمی بعد از دریافتش می گوید داوران دوستان پدرم بودند، یا ثریا قاسمی با آن کسوت و سن و سال از بی اهمیتی سیمرغ دم می زند، این نوع بازخوردها نشانه های ناکارآمدی هژمونی های فرهنگی و به عبارتی رو شدن دست متولیان فرهنگ و هنر سفارشی است، حنایی که در میان تبلیغات پر زرق و برق اش بدجوری رنگ می بازد.
۳. مردم و منتقدین معترض اند که چرا سینما خصوصا در این جشنواره تلخ و دردناک و سیاه نماست! بخشی از این سیاهی به الگو سازی جشنواره در دوره های پیش باز می گردد وقتی فیلم “ابد و یک روز” تقریبا در همه بخش ها کاندید و سیمرغ بر است بدیهی است که در ساخته های آتی موثر باشد اما ریشه اصلی این اندوه در جامعه است، هنر متاثر از اجتماع را نمی توان منفعل و بیگانه مفروض شد، فیلمساز هم در همین هوا نفس می کشد، هر روز کودکان کار را می بیند، غم نان دارد و کار و گورخوابی و برجام و … کم لطفی است اگر از گل و بلبل و روزهای خوش دروغین فیلم بسازد! مخاطب هم اثرش را باور نمی کند.
۴. طبق آمار دبیرخانه با افزایش نوبت های اکران تعداد تماشاگران به ۳۰ میلیون نفر افزایش داشته، این حجم از نمایش قطعا در فروش و اکران عمومی موثر است. این هم سیاست گذاری های فله ای ، مقایسه کنید با نمونه های بین المللی کجای دنیا فیلم های جشنواره پیش از اکران در این حجم گسترده و در بسیاری از شهرستان ها اکران می شود؟!

#سعیده_آرین