فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا»

فیلم «بدون تاریخ، بدون امضا»
فیلم ۸: بدون تاریخ، بدون امضا (وحید جلیلوند) این فیلم از نظر فرم و محتوا مشابهت زیادی با “جدایی نادر از سیمین” فرهادی دارد، داستان یک زوج پزشک و زوجی از طبقه فرودست جامعه که در اثر یک حادثه تلخ (مرگ فرزند) در نقطه ای بهم پیوند می خورد، فیلمنامه چفت و بست خوبی دارد و اکت کاراکترها باورپذیر است تا زمانی که قدیس سازی از پزشک به شکل اغراق شده ای ادامه پیدا می کند، تم وجدان در شخصیت اصلی با بازی بی نقص امیر آقایی به نوعی خودآزاری تبدیل می شود! نوید محمد زاده در نقشی مشابه شهاب حسینی جدایی نادر از سیمین بازی ای حسی و به مراتب قوی تر دارد، هدیه تهرانی در نقش همسر پزشک کاراکتری منفعل است و کارکردش به یک همسر تعدیل گر محدود شده، در مقایسه با ساخته دیگر وحید جلیلوند “چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت” این فیلم حرف تازه ای ندارد اما نمی توان منکر خوش ساختی اش شد. همه جا صحبت از تلخی و اندوه بی پایان فیلم های امسال است و این فیلم یکی از تلخ ترین هاست اما من فکر می کنم هنر متاثر از فضای اجتماعی است نمی توان فقر و فلاکت و گورخوابی و بیکاری و …. را دید و از گل و بلبل فیلم ساخت! وحید جلیلوند در دو ساخته اخیرش به عنوان فیلمسازی اجتماعی نشان داده با چشمانی باز نمایشگر تلخی ها و ناکامی های اجتماعی است، به این امید که بتواند تلنگری بزند بر این تن سال ها خفته!
پ ن1: نوید محمد زاده شایسته سیمرغ نقش مکمل مرد بود، خش و حلالوش.
پ ن2: بازی امیر آقایی در این فیلم یه سر و گردن از محسن تنابنده فراری بالاتره، باز هم قضاوت با شما پس از اکران.

#جشنوارهفیلمفجر #وحیدجلیلوند #امیرآقایی #هدیهتهرانی #بدونتاریخبدونامضا #نویدمحمدزاده #فیلم #سینما #سعیدهآرین