تاتر «رومولیت»

تاتر  «رومولیت»

تاتر “رومولیت” اثر مصطفی کوشکی برداشت آزادی از نمایشنامه رومئو و ژولیت شکسپیره، دیشب در تاتر مستقل اجرای پایانی رفت که خوشبختانه دیدیمش.

بر خلاف انتقاداتی که به گیشه محوری اجراها در سالن های خصوصی می شه بعد از تماشای دومین اثر مصطفی کوشکی فکر می کنم این کارگردان درک صحیحی از تاتر و سلیقه مخاطب داره، رومولیت و اثر قبلی کوشکی یعنی رویای نیمه شب تابستان هر دو نمونه های موفقی از یک پروژه نمایشی قابل اعتنان،  در زمانه ای که هنرهای نمایشی کشور با بحران مانیفستی مواجه شده و در فقدان طراحی و خلاقیت از شعارزدگی رنج می بره،  کوشکی با استفاده از طراحی صحنه ای خلاقانه، موسیقی ای به جا ، طراحی لباس و گریم های حساب شده  تاتری پر از فرم ، رنگ و اکت ساخته که روایت طنازانه ای از داستان قدیمی عشق است. هر چند نمایشنامه رومولیت در پرداخت کاراکتر دایه و رابطه ارواح با کلیت داستان می لنگه اما ضعف نمایشنامه در جادوی طراحی های اثر پوشش داده شده ضمن اینکه رومئو و ژولیت اونقدر برای مخاطب آشناس که با روایت جدید کوشکی به راحتی ارتباط برقرار می کنه.

دیشب تصمیم گرفتم همه کارهای کوشکی رو ببینم چون این آدم زبان تاتر رو می شناسه و آثارش ادای تاتر رو در نمیاره خوده خوده تاتره…