مسخ نام دیگر سوسک نبود

معرفی کتاب «مسخ» نوشته فرانتس کافکا

تا مدت ها فکر می کردم  «مسخ» نام دیگر  «سوسک» است چون  در نُه سالگی خیلی اتفاقی کتاب مسخ را از کتابخانه پدرم برداشتم و همانجا مشغول خواندنش شدم، کتاب کوچکی بود و خاطرم هست حین خواندن بدنم مور مور می شد. بعد از مسخ حس می کردم سوسک های دستشویی حیاطمان مثل آقای گره گوار سامسا شعور دارند و با گفت‌وگو خودشان را جایی گم و گور می کنند یا چون من از رازشان باخبرم حداقل جلوی من بال نمی زنند و رعایت حالم را می کنند. خواندن مسخ در کودکی نه تنها سطح توقع ام از درک و درایت سوسک ها را افزایش داد بلکه استاندارد مطالبه از کتاب ها را هم  بالا برده بود. بعد از آن انتظار داشتم مدیر مدرسه جلال هم قورباغه شود، کویر شریعتی ناگهان شش و هشت بزند  و مردان روستایی عزاداران بیل یکی یکی به فضا پرتاب شوند که نشد و این خیال کودکانه به مرور از میان رفت.
دیروز «مسخ» را با ترجمه صادق هدایت می خواندم. کافکا با خیال پردازی ای حشره شناسانه ابعاد عظیم و هولناک رنج بشری را رندانه ترسیم کرده و چقدر این کتاب تازه است. روایتی زنده از زندگی ما، انسان های اسیر در جبر زمانه.
مسخ شده ایم.
مسخی ترسناک
و
«مسخ» نام دیگر سوسک نبود.
.
پ ن: عکس دوم طرح جلد مسخ کتابخانه پدری است.
.
#مسخ #کافکا #فرانتس_کافکا #صادق_هدایت #کتاب #کتابخوانی #کتابخوانی #پیشنهاد_کتاب #سعیده_آرین #پنجشنبه_های_کتاب