خبر خوب این روزهای خزان زده شمایید

خبر خوب اینروزهای خزان زده، یادآوری حضور آدم هایی است که (با محکم) خوب اند.خوشبختانه من آدم حسابی هایی را می شناسم که بی چشمداشت، بی منت و منفعت کار درست و حسابی می کنند، از آن هایی حرف می زنم که در میانه همین سنگ باران آسمانی، چتری از سبد خانواده هایشان برداشته اند، سنگ از مسیر برمی دارند و محافظ کوره راه های امیدند.
«حمید منشی» نامی را می شناسم که مستقلِ واقعی فعالیت مطبوعاتی حرفه ای می کند، یک نفر هم بهش نگفته دمت گرم، آفرین! یادمان می رود که بگوییم، شما ببخش @hamid.monshi
زنانی را می شناسم که برای گرفتن دست و کاستن از آلام نیازمندان خیریه های کوچکی زده اند، کسی ازشان نخواسته مهربانی کنید. درد می کشند از فقر هموطن و توان بیکار نشستنشان نبود.
@tahmine_eft
@golrizan.niloofaraneh
«سعید انصاریان»هایی  را می شناسم که در جنگل، کوه و بیشه زارها درخت می کارند که سیل نیاید، پوشش گیاهی تُنک نشود و سنجاب ها بی خانه نماند.جور کم کاری ما را می کشند آقا سعید و رفقا، خدا کند نسل بعد قدرشناس تر از ما باشد. @saeed.ansarian
خانم دکتر «فرزانه بنی زمانی» را می شناسم که به بچه ها کتاب هدیه می دهد، همینقدر لطیف و مهربان. مریض باشی و از دکترت کتاب هدیه بگیری، خود درمان نیست؟@farzane.banizamani
لباس رفو می کند و کهنه هایش را نو و دوباره می پوشد که یادم بیندازد زباله کمتر، به قدر نیاز بخر. «حوری رحیمی» را می گویم، او که بی منت و منفعت لباس خریدن را با تعقل و مهر زمین گره می زند و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمد.@__houriii__
من  «اسحاق شاکری» و گروهی از آدم های داوطلب را می شناسم که با کمک های مردمی آب انبار های شهر را رایروبی و مرمت می کنند، دغدغه دارند و دنیا با این آدم ها قطعا جای بهتری است
یا  «آقا خالد اسلوب» در دبی که با همه مشغله های مهاجرت، گروهی راه انداخته، هر چهارشنبه نمایشنامه خوانی، اجرا پشت اجرا و نشست های ادبی که گرم کند تنور دلمان را در این یخبندان و سوز پساکرونا. @khaled.osloob
من حلقه آدم هایی را می شناسم که  زیربنای فکری شان اقتصاد، درآمد و منفعت نیست، معامله شان با خداست و برای بهتر شدن اوضاع مسئولانه قدم برداشته اند.. هر بار به تک تکتان نگاه می کنم جوانه امید نحیف دلم برگ تازه می دهد،  از شما یاد می گیرم چطور می توان حال خوب هدیه داد و سرمشقتان را  رونویسی می کنم تا تکثیر شویم. حضور شما آدم حسابی های عاشق، خبر خوب اینروزهاست.
شما که جهان را جای بهتری کرده اید.
راهتان پر رهرو و مهرتان پایدار🌱

#سعیده_آرین #آذرماه99

آزمون سخت زندگی

هنوز هم کابوس امتحان می بینم، از روی سوال ها می خوانم و جواب هیچکدام را بلد نیستم. انگار طراح سوال مرض داشته و مراقب ها هم با جدیت تمام حواسشان هست کسی سرش را از روی برگه بلند نکند. سوال اول، دوم، سوم و… را می پرم و به دنبال سوال های آشناتر می روم، جواب هایی که از صحت اش اطمینان ندارم را با خط خوش و ادبیات قابل قبول می نویسم و در ذهنم به دنبال پاسخ بقیه سوالات می گردم.
به آزمون سختی دعوت شده ایم، از آن آزمون هایی که همهمه  «در کتاب و جزوه نیست» می پیچد و مراقب ها هیس هیس می کنند و همه به هم نگاه می کنیم و ناگهان یکی می زند زیر گریه و چند نفر دیگر هم…
راه فراری نیست، باید نام و نام خانوادگی را نوشت وخوب یا بد این برگه لعنتی را تحویل داد. به ما یاد داده بودند جواب هر سوالی را که بلد نیستید بگذرید و به بقیه برسید اما این مهارت به مرور از یادمان رفت. گیر کرده ایم در تله سوال های سخت و تمرکزمان را از دست دادیم.
پاسخ مساله های کرونا، گرانی، تورم، فساد، فقر و…. را بلد نیستم اما من یکی نمی خواهم رفوزه شوم. می پرم از مساله های سخت و سعی می کنم جواب انسانیت، مهربانی، خانواده، هنر، خودسازی و… را خوش خط و خوانا بنویسم.
تا که قبول افتد و که در نظر ٱید.

#سعیده_آرین #آبانماه99 #آزمون

خبر خوب این روزهای خزان زده شمایید

خبر خوب اینروزهای خزان زده، یادآوری حضور آدم هایی است که (با محکم) خوب اند.خوشبختانه من آدم حسابی هایی را می شناسم که بی چشمداشت، بی منت و منفعت کار درست و حسابی می کنند، از آن هایی حرف می زنم که در میانه همین سنگ باران آسمانی، چتری از سبد خانواده هایشان برداشته اند، سنگ از مسیر برمی دارند و محافظ کوره راه های امیدند.
«حمید منشی» نامی را می شناسم که مستقلِ واقعی فعالیت مطبوعاتی حرفه ای می کند، یک نفر هم بهش نگفته دمت گرم، آفرین! یادمان می رود که بگوییم، شما ببخش @hamid.monshi
زنانی را می شناسم که برای گرفتن دست و کاستن از آلام نیازمندان خیریه های کوچکی زده اند، کسی ازشان نخواسته مهربانی کنید. درد می کشند از فقر هموطن و توان بیکار نشستنشان نبود.
@tahmine_eft
@golrizan.niloofaraneh
«سعید انصاریان»هایی  را می شناسم که در جنگل، کوه و بیشه زارها درخت می کارند که سیل نیاید، پوشش گیاهی تُنک نشود و سنجاب ها بی خانه نماند.جور کم کاری ما را می کشند آقا سعید و رفقا، خدا کند نسل بعد قدرشناس تر از ما باشد. @saeed.ansarian
خانم دکتر «فرزانه بنی زمانی» را می شناسم که به بچه ها کتاب هدیه می دهد، همینقدر لطیف و مهربان. مریض باشی و از دکترت کتاب هدیه بگیری، خود درمان نیست؟@farzane.banizamani
لباس رفو می کند و کهنه هایش را نو و دوباره می پوشد که یادم بیندازد زباله کمتر، به قدر نیاز بخر. «حوری رحیمی» را می گویم، او که بی منت و منفعت لباس خریدن را با تعقل و مهر زمین گره می زند و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمد.@__houriii__
من  «اسحاق شاکری» و گروهی از آدم های داوطلب را می شناسم که با کمک های مردمی آب انبار های شهر را رایروبی و مرمت می کنند، دغدغه دارند و دنیا با این آدم ها قطعا جای بهتری است
یا  «آقا خالد اسلوب» در دبی که با همه مشغله های مهاجرت، گروهی راه انداخته، هر چهارشنبه نمایشنامه خوانی، اجرا پشت اجرا و نشست های ادبی که گرم کند تنور دلمان را در این یخبندان و سوز پساکرونا. @khaled.osloob
من حلقه آدم هایی را می شناسم که  زیربنای فکری شان اقتصاد، درآمد و منفعت نیست، معامله شان با خداست و برای بهتر شدن اوضاع مسئولانه قدم برداشته اند.. هر بار به تک تکتان نگاه می کنم جوانه امید نحیف دلم برگ تازه می دهد،  از شما یاد می گیرم چطور می توان حال خوب هدیه داد و سرمشقتان را  رونویسی می کنم تا تکثیر شویم. حضور شما آدم حسابی های عاشق، خبر خوب اینروزهاست.
شما که جهان را جای بهتری کرده اید.
راهتان پر رهرو و مهرتان پایدار🌱
#سعیده_آرین #آذرماه99

«کتابخانه را از خانه هایمان حذف نکنیم»

تابستان ها، حیاط که همیشه محل بازی و سرگرمی مان بود از شدت گرما بلااستفاده می شد، باید جایی همین گوشه و کنار خانه سرمان را گرم می کردیم که اهل خانه را بیدار نکنیم.
هیچ هم اهل کتاب و مطالعه نبودم، تازه خواندن بلد شده بودم و از سر بیکاری، خیلی اتفاقی سروقت کتابخانه خانه مان رفتم، کتاب لاغری برداشتم و مشغول خواندن شدم. درست مثل این تصویرهای انیمیشنی که کتابی باز می شود و نور می خورد به چهره خواننده و یهو مرغ و رنگین کمان و ابر می پرند بیرون و می چرند سرم آمد و چیزی در همین مایه ها با شدت و ضعف در دوره های مختلف مرا گرفت تا همین حوالی…
ولی اینروزها همه چیز تغییر کرده، سبک زندگی، دکوراسیون خانه ها، غذا خوردن ها و…  زمانه است دیگر می چرخد و گلایه ای هم نیست.
حیاط که مدت ها پیش از دستمان رفت و خیلی خلاقیت  خرج دهیم چندتا گلدان بچینیم و با وسواس مراقبت کنیم که یادمان بیندازد زیر چه درخت هایی بازی کرده ایم و بزرگ شده ایم. اما در این خانه های شیک نوظهور از کتابخانه هم خبری نیست. این قفسه های بزرگ خانه های قدیمی که باعث فخر صاحبخانه بود به مرور کوچک و کوچک تر و در طراحی های نو محو شد! کتابخانه هم نه شما بگو یه کشو، یه باکس کوچک… هیچ!
ماشاالله همه هم می خواهیم مشکلات فرهنگی مان حل شود، رشد کنیم و فرزندان اهل مطالعه داشته باشیم. شما یک جلد کتاب در خانه داشته باش که بچه اتفاقی دستش، پایش، چشمش، یک جایش به آن بخورد! بعد فرهیختگی اش را انتظار بکش.
شاید گلدان دلخوشی حسرت باغچه را پر کند اما بعید است موبایل و تبلت جای کتاب را بگیرد. جای خالی ای که تا همیشه درگیرمان می کند، در حل مساله، در نگرش به زندگی و گذر از بحران ها چوب این بی توجهی را خواهیم خورد.
اما من خوشبینانه فکر می کنم می توان با قدم های کوچک جلوی این کم کاری نا خواسته را گرفت، بالاخره در هر خانه کوچکی برای چندجلد کتاب جا پیدا می شود. همین کتاب درسی و غیردرسی هایی که در خانه دارید را گوشه ای  مرتب دسته بندی کنید، چند جلد کتاب پدر مادر دار حسابی هم اضافه کنید که اگر وقتی دست داد بخوانید. فضایی هم برای کتاب های کودکان و نوجوان اختصاص دهید، یک کتابخانه کوچک شاید با صندوق های میوه رنگ شده، آینده بچه ها را تغییر می دهد. به پیشنهادم فکر کنید و اگر عمل کردید خدا خیرتان بدهد که به فکر آینده اید.
.
تکه های با ارزشی از زندگی هایمان در حال حذف شدن هستند، با هم تلاش کنیم بهترین هایش را زنده نگه داریم.
#رادیوکتاب_باز #کتابخانه_را_از_دکوراسیون_منزل_حذف_نکنید #سعیده_آرین #آبان99