یکی دیگر از شاهکارهای ادبیات جهان، موقع خواندن کتاب می اندیشیدم ما مخاطبین صبوری نیستیم. کتاب از همان فصل اول دیوانه ام می کرد و هی با خودم می گفتم به نویسنده زمان بده، آرام باش و تا انتها بخوان.
احتمالا نویسنده و مخاطبین نسل های پیش از ما صبوری بیشتری داشتند اما برای من که سلیقه ام در انتخاب فیلم، کتاب و… قصه گویی است روایت اپیزودیک کتاب هم برایم جذابیتی نداشت.این کتاب قطعا شاهکاری در فرم است چون پیش از «ویلیام فاکنر» کمتر نویسنده ای جرات انتخاب نثر متقاطع و موازی را داشته است. هرچند برای مخاطب امروز که با انواع متن(اثر) ضد ژانر و جریان گریز مواجه شده خواندن «خشم و هیاهو» به واسطه خلاقیت در روایت طراوت و تازگی پنجاه سال قبل را نخواهد داشت یا حداقل من را مجذوب فرم نوشتارش نکرد. می دانم این کتاب طرفدارهای دوآتشه ای دارد که متاثر از این سبک روایت هستند، انتخاب من میان فرم و محتوا به محتوا متمایل است و اگر ناراحت نمی شوید این کتاب در سلیقه منِ علاقمند به قصه نبود
احتمالا نویسنده و مخاطبین نسل های پیش از ما صبوری بیشتری داشتند اما برای من که سلیقه ام در انتخاب فیلم، کتاب و… قصه گویی است روایت اپیزودیک کتاب هم برایم جذابیتی نداشت.این کتاب قطعا شاهکاری در فرم است چون پیش از «ویلیام فاکنر» کمتر نویسنده ای جرات انتخاب نثر متقاطع و موازی را داشته است. هرچند برای مخاطب امروز که با انواع متن(اثر) ضد ژانر و جریان گریز مواجه شده خواندن «خشم و هیاهو» به واسطه خلاقیت در روایت طراوت و تازگی پنجاه سال قبل را نخواهد داشت یا حداقل من را مجذوب فرم نوشتارش نکرد. می دانم این کتاب طرفدارهای دوآتشه ای دارد که متاثر از این سبک روایت هستند، انتخاب من میان فرم و محتوا به محتوا متمایل است و اگر ناراحت نمی شوید این کتاب در سلیقه منِ علاقمند به قصه نبود