فیلم «سدّ معبر»
فیلم5: سد معبر (محسن قرایی)

فیلمنامه را  سعید روستایی  فیلمنامه نویس و کارگردان جوان فیلم “ابد و یک روز” نوشته و انصافا هم فیلمنامه خوبی است، داستان ملموس زندگی همین آدم های اطرافمان،ای کاش خودش هم کارگردانی کرده بود. سد معبر در این جشنواره رقبای سر سختی دارد و بعید می دانم علی رغم پیش بینی های پیش از جشنواره ره به سیمرغ ببرد.  باران کوثری در سکانس پایانی فیلم با اغراق بی جا یه تنه فیلم را به کما می برد، گلایه کرده بود که چرا حامد بهداد کاندید بهترین بازی مرد نشده که به زودی با دیدن باقی فیلم های جشنواره حرفش را پس خواهد گرفت، از تماشای بازی روان محسن کیایی لذت بردم و اگر کارکنان شهرداری به این فیلم معترض نشوند در اکران عمومی”سد معبر” را باید دید.

#جشنوارهفیلمفجر #سدمعبر #محسنقرایی #حامدبهداد #بارانکوثری #محسنکیایی #فیلم #سینما #سیوپنجمینجشنوارهفیلمفجر #جشنوارهفیلمفجر95 #سعیدهآرین

فیلم «نگار»

فیلم4: نگار (رامبد جوان)نقطه قوت فیلم نگار تدوین موازی و روایت همزمان گذشته و حال است که آن هم به در مسیر پیشبرد روایت نیست بیشتر تکنیکی است برای پوشاندن حفره های فیلمنامه این را همین اول گفتم که توقع بیشتری از نگار نداشته باشید این فیلم کلکسیونی کاملی است از بازی ها بد، به نظر می رسد مانی حقیقی اصلا فیلمنامه را نخوانده و در ژانر جنایی کاملا کمدی و ۵۰ کیلو آلبالویی بازی می کند، محمد رضا فروتن با آن رگ گردن بیرون زدن ها و اغراق های بازی های عاشقانه به حدی بد است که در بعضی سکانس ها ترجیح داده اند تصویرش را حذف و به صدا اکتفا کند! از افسانه بایگان هم که توقعی نیست، اشکان خطیبی تنها بازیگری است که در سکانسی کوتاه حد متوسطی دارد در این میان نگار جواهریان همسر آقای کارگردان هم که با بازی های درخشانش در “اینجا بدون من” و “قندون جهزیه” و … در لیست بهترین های سینمای ایران جا داشت به جز در سکانس شب اصطبل علی رغم تلاش مشهودش ضعیف است، استایل ای بازیگر مناسب نقش اکشن و بالا و پایین های زیاد نیست و در سکانس های زد و خورد مصنوعی و غیر قابل باور است، شخصیت پردازی نگار در نیامده و نه فیلمنامه و نه بازی نگار جواهریان مخاطب را به این نقطه نمی رساند که چطور این شخصیت از یه دختر پولداره زیبا به قاتلی بیرحم تبدیل می شود؟ فیلمنامه حداقل هوش و ذکاوتی برای کاراکتر زن اصلی اش قایل نیست و نگار شبیه یک ربات و مطابق الهامات پدرش عمل می کندو به راحتی هرچه تمامتر و غیر قابل باور  قهرمان اسلحه بدست داستان می شود؟
بگذریم از خلأ های فیلمنامه و اینکه رمز گاوصندوق از کجا آمد و نگار چطور اسلحه تهیه می کند و بدون تمرین تیرش هدف می خورد  و اینکه اسلحه اش تغییر می کند،  با چه منطقی به این نقطه می رسد که با کشتن انتقام بگیرد؟ و باز هم  بگذریم از صحنه های اکشن فیلم که خنده دار از آب درآمده و حتی بگذریم از دیالوگ ها به شدت آبکی و کلیشه ای فیلم، از تعریف و تمجدیدهای اغراق شده رفقای کارگردان  و ۹ مورد کاندید شدن این فیلم ضعیف نمی توان گذشت! اگر هدف سیاستگذاران جشنواره ترویج ژانر جنایی و تکنیک های دیوید لینچی است نمونه های ایرانی “اعترافات ذهن خطرناک من” و ” اژدها وارد می شود” و “ماهی و گربه” به مراتب قوی ترند، اگر قصدشان حمایت از کارگردان های فیلم اولی است که در همین جشنواره بهتر از نگار هست و اگر قرار است از تلاش های به حق رامبد جوان به بهانه ای تقدیر شود مناسبت غیر سیمرغی الاماشاالله….

فیلم «تابستان داغ»
فیلم ۲: تابستان داغ (ابراهیم ایرج زاد)

همیشه فکر می کنم فیلم خوب فیلمی است که بعد از دیدنش آدم دیگری شده باشم، این فیلم به شایستگی نمایشگر دغدغه های زنانی است که برای بدست آوردن جایگاه اجتماعی و تامین معاش در این سال های سخت جامعه ایرانی در شرایط غیر استاندارد شاغلند و از طرف دیگر رسالت مهم مادری را بر دوش می کشند. “تابستان داغ” قصه جدال داغ  کار و خانواده زن ایرانی است و هر جدالی قربانیانی دارد که  در این فیلم  قربانیان این جنگ دو کودک اند، معصومیت و مظلومیت قربانیان بی گناه دلت را ریش می کند و نه تنها تلنگر می زند بلکه شانه هایتان را به  سختی و تلخی می تکاند. پریناز ایزدیاز با وجود شباهتش با طبقه اجتماعی سمیه در فیلم “ابد و یک روز” بازی ای روان و باورپذیر دارد، علی مصفا هم متفاوت از دیگر نقش هایش ظاهر شده (نه در حدی که شایسته کاندیداتوری نقش مکمل مرد باشد)، مینا ساداتی در این نقش بی نظیر است، صابر ابر هم متوسط های بازی های همیشگی اش را دارد اما بی شک این فیلم به شدت مدیون بازی درخشان و بی نقص دختر ۶ ساله “مانیا علیجانی” است پدیده ای که امسال در دو فیلم آذر و تابستان داغ حضور دارد. فیلمبرداری خوب، کارگردانی سنجیده و فیلمنامه حساب شده این فیلم را به تاثیر گذارترین های امسال تبدیل کرده است.

خوشبختانه هیات داوران جشنواره با همه خرابکاری هاش این فیلم رو خوب دیده وبا ۱۲ کاندیدا رکورد دار کاندیداتوری ادوار مختلف جشنواره فجر است، نوشتن و حرف زدن از تابستان داغ آسان نیست فیلمی که نمی توان بعد  از تماشایش آدم دیگری نشد!

#جشنوارهفیلمفجر #تابستانداغ #ابراهیمایرجزاد #پرینازایزدیار #صابرابر #علیمصفا #میناساداتی #مبیناعلیجانی  #فیلم #سینما #سیوپنجمینجشنوارهفیلمفجر #جشنوارهفیلمفجر_95 #سعیدهآرین

تاتر  «یک رویای نیمه شب تابستان»

تاتر طنز “رویای یک شب نیمه تابستان” به کارگردانی “مصطفا کوشکی” آخرین روزهای اجرا رو در سالن تاتر مستقل تجربه می کنه، متنی از شکسپیر با چاشنی شوخی های اروتیک که مولفه تاتر های امروز ایرانه! نقطه قوت کار بدن و اکت حساب شده کاراکترهاست و بهتر از اون طراحی صحنه، لباس و گریم.

ضمن اینکه امیر مهدی ژوله نویسنده و روزنامه نگار خلاق و محبوب من رسما بدترین بازیگر این تاتره 😉 پیشنهاد می کنم ، تماشاش رو تو برنامه بزارید 🙂

فیلم  «شاید وقتی دیگر»

“بهرام بیضایی” فیلم “شاید وقتی دیگر” رو خیلی سال پیش ساخته،تماشای این فیلم به دلیل ضرباهنگ کند و میزانسن های تاتری از حوصله مخاطب امروز خارجه! مدت ها پیش این فیلم رو با کیفیت افتضاح و از سر وظیفه دیده بودم که چند روز پیش خیلی اتفاقی سی دی اش رو از آرشیو فیلم های قدیمی خانه هنرمندان خریدم؛ بازی “سوسن تسلیمی” یه چیزی تو مایه های شاهکاره و بهتر از اون توجه و پرداخت هوشمندانه بیضایی به نظریات روانشناختی یونگ و کهن الگوی مادره، یه سکانس بی نظیر از روایت مادرانه در گذشته داره که به حق می تونه جز ۱۰ سکانس ماندگار تاریخ سینمای ایران باشه، پیشنهاد نمی دم فیلم رو ببینید ممکنه خستتون کنه اما حیفه این سکانس رو از دست بدید!

#سوسنتسلیمی#بهرامبیضایی#سینمایایران#فیلم#سینما#کهنالگو#مادر#هنرمند#بازیگر#شایدوقتیدیگر