«سباستین»

کتاب «سباستین» نوشته «منصور ضابطیان» در فرم و محتوا هماهنگ است. طراحی جلد، صفحه آرایی و استفاده از عکس های مستند از یک سو و ساده نویسی و پرهیز هوشمندانه از اغراق و توصیفات زائد، «سباستین» را به سفرنامه ای سهل و عمومی مبدل کرده است.  نویسنده داستان سفر چند روزه اش به «کوبا» را به سادگی بیان می کند. با مطالعه ای  چهار ساعته مفت و مجانی، بدون دغدغه مرخصی، تحمل خستگی و صرف هزینه…. به کوبا سفر می کنید. در نهایت ممکن است تصمیم بگیرید به لیست آرزوها بیفزایید و یا به این نتیجه برسید که اصلا چرا کوبا! مگه ترکیه چشه؟! و… اما سفرنامه نویسی رسم زیبا و ریشه داری است، به مدد ارتباطات گسترده جهانی شاید سفرنامه های امروزی اعجاب و غافلگیری گذشته را از دست داده اند اما آنچه برای مخاطب امروز جذاب است حس و حال و تجربه شخصی مسافر در موقعیت های مکانی و زمانی است. اگر کثیرالسفر هستید احتمالا بعد از خواندن این کتاب ساده ترغیب می شوید از تجربه هایتان  بیشتر بنویسید و روایت کنید.

 

بخشی از کتاب:

او هم از آن دسته کوبایی هایی بوده که قاچاقی از طریق فلوریدا رسیده اند به دنیای آرمانی شان در  آمریکا. همه چیز را گذاشته اند پشت سرشان تا زندگی دیگری را تجربه کنند. لی لی هم رفته. ایبیس را گذاشته و رفته. البته نه با تلخی. ایبیس خودش هم اصرار داشته که برود. رفته و جای زخمش را باقی گذاشته. زخمی که لابد خوب شده اما جایش که مانده است. همیشه جایش می ماند. جای زخم مهاجرت هیچوقت خوب نمی شود. چه روی بدن آنی که می رود و چه روی بدن آن هایی که کسی ترک شان می کند. برای من که عزیز کرده هایی دور از وطنم دارم، درک عمیق غصه ها و حسرت های ایبیس قابل درک است. دقیقا می فهمم که چرا هر وقت صحبت از لی لی می شود چشم هایش تر می شوند و چرا چندین بار در طول روز با او حرف می زند. لعنت به مهاجرت و آن هایی که باعثش می شوند.

#سفرنامه #کتاب #کتابخوانی #سباستین #منصورضابطیان #پیشنهاد_کتاب

«تاریخ عشق»

بیشتر از روایت داستان که خوندنیه جذب ترجمه شدم، مترجم نفس کتاب رو نگرفته، روان و سلیسه. چطوری می شه همزمان هم ترانه علیدوستی بود هم مترجم درجه یک؟!
ممنونم از @mansoreh_zaeim و نشانگر چوبی هم هنرخودشه 🙏🌹

#لارستان #محرم98 #شهریور98 #تاریخعشق #ترانهعلیدوستی #ترجمهخوب #کتاب #کتابخوانی #پیشنهادکتاب

«شیوه دلبری و مترو آشوبی»

اگر شما هم مثل خانواده ما از هواداران نوشته های «احسان محمدی» هستید و با خواندن یادداشت هایش  گفته اید:  ای که ارف دل ازتازی (حرف دل ما رو می زنه) حتما کتاب «شیوه دلبری و متروآشوبی» را به صورت پراکنده در تلگرام و اینستاگرام خوانده اید.

آنچه در این کتاب از مجموعه یادداشت ها تدوین شده، روایتی صادقانه، شفاف و بدون سانسور از تهران یا ایران معاصر است.

احسان محمدی شبیه یک نقاش وسواسی در مترو نشسته و ناظر دقیق همه جزئیات است، با واژه ها کت و شلوار مرد روبرویی را می کشد، می رود سراغ چهره و خستگی اش را ترسیم می کند حالا نوبت دکمه سرآستین است و آب دهانش که جمع شده گوشه لب ها و خال گوشتی کنار گوشش… کاراکتر قصه اش جان می گیرد، صدایش را می شنوی حتی لحن کلام اش، آشناست، بارها در خیابان از کنارت رد شده، همه را سال ها زیسته ای.

روایت هایی به صراحت گفتگوهای خانوادگی، به معصومیت کودکان کار، به زیرکی دستفروش های مترو، به شیرینی دخترک متروآشوب و به تلخی تهران ۹۸… .

بخشی از کتاب:

پدر و مادرها نباید بمیرند، نباید پیر شوند، نباید با هر ترمز قطار جوری بلرزند که دستی خیز بردارد برای گرفتنشان. خدا اگر پدر داشت، اگر مادر داشت شاید آن وقت فصل پاییز هیچ سپیداری را این همه تکیده نمی کرد که علفی تازه حتی با مهربانی مراقب باشد نیفتد. نمیرد…

( تو همین چند خط گلایه از خدا در حد بد و بیراه اینقدر هنرمندانه جایی خونده بودید؟  احسنت داره)

 

بیشتر بنویس آقا احسان

امضا:عضوی از آرین فامیلی 😉

 

#احسانمحمدی #شیوهدلبریومتروآشوبی #کتاب #کتابخوانی #پیشنهاد_کتاب

«رگ و ریشه»

” رگ و ریشه” روایت طناز جدال پدران و پسران، احتمالا با خوندنش شما هم عاشق “نیک مولیسه” پیرمرد دائم الخمر، لجوج، ایتالیایی ، قمارباز، منحرف، بی اعصاب، دیابتی رو مخ می شید!

بخشی از کتاب: پدرم بدون خانواده آدم خوشبخت تری می شد. اگر به خاطر بچه هایش نبود مدت ها پیش طلاق گرفته و به شهرهای دیگری رفته بود. او عاشق استاکتون بود، چون کلی ایتالیایی داشت، همین طور مریزویل، آنجا که آدم می توانست شبانه روز لاتاری چینی بازی کند. بچه هایش میخ هایی بودند که او را به مادرم مصلوب می کردند. اگر بچه نداشت مثل یک پرنده آزاد بود. هیچ از ما خوشش نمی آمد و به حتم اصلاً دوستمان نداشت. ما فقط چند تا بچه معمولی بودیم، ساده و بی اهمیت، اما او انتظار بیشتری داشت. ما کارهایی بودیم که باید انجام می شد، نه یک محصول پربار، نه مارچوبه و انجیر و خرما، بلکه خوراکی پست تر مثلاً سیب زمینی ، ذرت و لوبیا. او باید زحمتش را می کشید، فحش می داد و به کلوخ ها لگد می زد تا محصول ها رشد کنند.

.

#رگوریشه #جانفانته #محمدرضاشکاری #نشراسم #کتاب #کتابخوانی #مطالعه #جمعههای_کتاب